Pòmòrsczi Gryf rozwijô lotë
Ë wësok sã w obłoczi wzbił,
Kaszëbsczi lud ò sławie śnił
Ë burze przemógł, przetrwôł słotë;
Héj, Gryfie, héj!
Ucësku przeszła céń
Ë nastôł dzéń !

Karpatë chmuramy òkrëté
Rozbudzô czãzczi bitwë grzmot
Ë Òrzeł Pòlsczi wszczął swój lot
Dobëtny, chyży, krwią omëty;
Héj, Gryfie, héj!
Naprocem jemu lec
Ë bractwo wzniec!

Pòmòrsczi Gryf i Òrzel Biôły
Potãżnie płëna ponad las
Ë nowy w dzejach jidze czas
Swobodë, szczescô, tczë i chwôłë;
Héj, Gryfie, héjl
Ë Isni sã kwietny rôj,
Pòmòrsczi mój!