|
Mòja réza do Hesczi - Përznã o Kaszëbach Łebióńsczich
„Wielka skaza mezi mnu a dzecmi,
ze oni nie rozmieja, co ja powim. Mac po kaszubsku, dzeci
po niemecku. Dlo dzeci je za zimko, zebe me godali po
slowinsku, i szolni toho niechce. Redosc mome, ga chto
godza z nami po slowensku, mozeme se, porozumec. Nasze
panowie nie chce, gadac z nami po slowinsku, a ja nie
moga, tak wszetko powiedziec po niemecku; to jem tak uredona,
ga moga, po slowinsku gadac”
F.Tetzner „Die Slovinzen und Lebakaschuben...” (Słowińcë
ë Kaszëbi Łebióńsczi) Berlin 1899
W 1945 rokù w krézach stolpsczim ë lãbòrsczim żëło, pòdle
wszelejaczich zdrojów, òd 200 do 2000 Kaszëbów Łebióńsczich,
miészónych żeńbów, jakno ë tich z kaszëbsczim pòchòdzenim
nie rechùjącë. Òstelë òni jakno zaòstały part miemiecczich
domôków Pòmòrsczi wënëkóny. Pò tich wëdarzeniach òprzestale
żëc w swiądze pòlsczich naszińców. Pòwstałi je Słowińsczi
Nôrodny Park, jakno ë muzeùm w Klëczécach - baro prosti
kùńc bëcô Kaszëbów - Lëtrów.
Nawetka w dzysdniowych czasach, jakùż jinszich òd ùszłich,
nawetka wëstrzód naju - Kaszëbów, òbchôdiwómë sã z tą
tématiką leno historiczno abò jãzëkòznôwczo. Ò terëczasnoscë
domôków tich zemiów jakno ë jejich òtroków nie ùczëjeme
nick.
30. zélnika òdbëło sã w Hesczi zéńdzenié dôwnëch mieszkeńców
Żelkòwsczi parafiji, jakno ë òsób pòchôdającëch z ti òbéńdë.
Szëkòwôł jô sã do ti rézë, z gwësnym lãkã jakno ë cekawòscą.
Jakno òstónã przëjãti? Natrôfiã przënômni jedną òsobã
swiądną swòji kaszëbsczi rózdżi?
Òb czas tegò zeńdzéniégò, białka, òbez chtërną jô béł
rôczony, naczëła czëtac z knédżi F. Tetznera „Słowińcë
ë Kaszëbi Łebióńsczi” z rokù 1899. Czéj òna je do placu,
w chtërnym ùtwórca wëmieniwô przezwëstka Kaszëbów, mieszkeńców
Garni, (taczich jakno: Klick / Klück, Pollex, Gabbey,
Eick, Schirr / Czirr, Knop / Knoop, Pigorsch cze Peth
/ Paeth […]), pòprosëła wszësczich na môlu ò dwignãcé
rãczi w gòrã, czéj ùczëją jejich, czë téż mëmczi z doma,
starczi czë jinszich krewnëch przezwëstka. Co z tegò je
wëszłé? Wnetka całô zala dwignã pòsobno rãcë w gòrã. Na
pòstôwioné òbez nią pëtania, czë chtos pamiãtô jesz mieszkeńców
gôdającëch w jãzëkù kaszëbsczim, dodôwôjąc od se: „Mòjegò
chłopa starka - ùrodzonô w 1913. rokù - pamiãta stôrszégò
chłopa, chtëren gôdôł pò kaszëbskù”, zgłosëła sã stôrszô
białka ë rzekła: „pamiãtóm jednã stôrszą białkã gôdającą
pò kaszëbskù”.
Wszëtkò zaczëło pòmalinkù za czims wëzdrzec, tim co jem
ùczuł jô béł baf. Dali òb czas pòbëcégò przeszedł do mie
chłop, gôdającë, że òn je w czësto gwësny swòjégò kaszëbsczégò
pòchôdënkù. Sprôwdzył to, dlô samégò se, w kòscelnëch
knégach, do chtërnëch jemù sã ùdało dińc na 300 lat nazôd.
Drëgą òsobą, gôdającą ò se „Jem Kaszëbą - Słowińcã”, beł
slëbnik białczi, chtërna mie mia do Hesczi zarôczony.
Òdjimk jegò rodzënë nalézeta w muzeji w Klëczécach. Je
òn rodzënã m.jn. z Klickóm, Pigòrschóm, Eickóm, Pollexóm
cze téż Knopóm.
Z bùsznotą gôdôł ò nalimce „Kaszëbë”, chtërną nalëmił
pôrã lat temù na swòjim auce.
Òb czas gôdczi z wszelejaczima lëdzama, zmerkôł jô trôfnotã
słów T.Bolduana ze Sztudijów kaszëbskò-słowińsczich (Łeba
1992): „Słowińcë nigdë, pòdsztrichóm nigdë, nie bëlë Pòlôchama.
Bëlë Słowiónama, z czasã miemczonyma, chtërny mielë nasziństwò
miemiecczé. Swiąda pòchôdënkù z słowióńsczegò derżenia,
nie bëła jima cëzô, le to nie òznôczô, że nie czëlë sã
Miemcama.”
- Równak to co naji parłączi, to naju Kaszëbizna, niezanôleżno
òd przënôleżnotë państwòwi. Gôdanié ò naji jakno dëcht
le naszińców pòlsczégò państwa, doprowadzył do odcësniãcégò
westrzód wielu swòjich kaszëbsczich kòrzéniów. - bëło
czëc òd niechtërnëch zeńdzonëch.
Móm w tim karnie blós , abò jaż, dwòje lëdzi wëtrafioné,
chtërny bëlë swòjégò kaszëbsczégò pòchôdënkù gwësny. Mëszlã,
że taczich bë mógł jesz wicy nalézc. Dialecht Kaszëbów
Łebióńsczich wëmarł, lëdze równak òstelë. Môłô spòlëzna,
za môłô bë miec dosc mòcë do biôtczi ò swòje prawa. Spòlëzna
za chtërną za wiele sã cëzy wepòwiôdelë, jejich samëch
sã ò pòzdrzatk nie pëtającë.
Mómë mést slédną szansã, bë ùretac flëdrë naji kaszëbsczi
dôwnotë, nawlékającë łączbã z taczima prawie lëdzama.
Mark Kwidzińsczi
Wydano w: Òdroda
(http://www.zk-p.pl/odroda)
7 (19) / 2002
|