Już od trzech lat czyniono starania zmierzające do wydania ważnego dzieła Aleksandra Labudy pod tytułem "Ewanielskô spiéwa". Autor tworzył to dzieło pod koniec życia, czyli przed ćwierćwieczem. Oparte jest na przypowieściach ewangelicznych. Składa się z dwóch części obejmujących czas od Narodzenia Chrystusa do zapowiedzi sądu ostatecznego. W zamierzeniu autora była to swoista próba literackiej translacji Pisma Świętego. Książka ukazała się w stulecie urodzin poety i wybitnego felietonisty.
Pierwsza promocja odbyła się w Gościcinie. Rozpoczęła się mszą świętą z liturgią w języku kaszubskim. Odprawił ją miejscowy proboszcz, ks. Stanisław Bach.
Labùda pierszi sã wzął za dolmaczënk Swiãtëch Pismión. Òn baro kòchôł rodną mòwă i dlô ni dzejôł przez całé żëcé. Chcôł òn przëbliżëc swòjińców natchnioné tekstë w ti mòwie i to mù să ùdało - mówił w homilii gościciński duszpasterz.
Po mszy odbył się koncert chóru Lutnia z Luzina, który ujął wszystkich nowatorskimi utworami w języku kaszubskim. Piękne pieśni na motywach biblijnych wykonała także młodzież z Nowego Dworu Wejherowskiego i Łęczyc.
Część promocyjną otworzył wójt gminy Wejherowo, Romuald Głuszko. Ukazanie książki jest niewątpliwie sukcesem włodarzy tej gminy, która od wielu lat dba o rozsławianie twórczego dorobku Aleksandra Labudy. Najważniejszym tego przejawem jest nadanie przed kilkoma laty gminnej bibliotece jego imienia. To właśnie biblioteka była głównym organizatorem promocji i animatorem wydania książki.
Dawniej Labuda był znany przede wszystkim jako świetny felietonista. Teraz ukazaliśmy go także jako dobrego poetę. To jest bodajże najważniejsze dzieło, które wreszcie ujrzało światło dzienne. Długo się o to staraliśmy i wreszcie spełniły się nasze pragnienia - mówi Janina Borchman, dyrektorka biblioteki.
Na promocję przybyły także trzy córki poety. Najmłodsza, Jaromira, znana jest również ze swojej twórczości. Jest autorką dwóch tomików poezji. Natomiast Bogumiła przywiozła rękopis trzeciej niedokończonej części ostatniego dzieła Labudy. Została przerwana śmiercią w 1981 roku na opisie zesłania Ducha Świętego. Zachęcała, by również objąć ją programem wydawniczym gminy Wejherowo.
Jan Antonowicz

(2003 / ep)

Aleksander Labùda widzôł pòtrzebã przedstawieniô Nowégò Testameńtu w kaszëbsczi pismieniznie, ale ani sã nie czuł, ani nie chcôł wzyc sã za tłomaczënk negò wiôldżégò, swiãtégò dokôzu. Ùdbôł so równak stwòrzëc ùsôdzk, chtërny przëbôcziwô apòkrif, nie je w biblëjnym kanónie, ale téż dôwô mòżlëwòtă ùkôzaniô strzédnémù czëtińcowi syntezã sztërzech Ewanieliów. Przez fòrmã lëteracką, pòeticką, ùtwórca mógł w niejednym wątkù përznã òdińc òd kòscelny, rzimskòkatolëcczi interpretacëji Biblëji, a barżi sã trzëmac lëdowi teòlogii, chtërna je wcyg baro żëwô westrzódka Kaszëbów, ò czim przëswiôdczô wiele zapisënków w sétmëtomòwim „Słowniku gwar kaszubskich na tle kultury ludowej” ks. dr. Bernarda Zëchtë