Narodziny Jezusa
Fragmety Ewangelii według św. Mateusza i św. Łukasza
z tłumacznia Nowego Testamentu na język kaszubski Eugeniusza Gołąbka
Gdańsk-Pelplin 1993
Zmiany dokonane w pisowni, związane z nową ortografią, wprowadził Marek Kwidziński.

Ewanielëjô wedle sw. Mateùsza

1 [...]

Narodzenié Jezësa

18 Z narodzenim Jezësa Christusa bëło ta: Pò zdënkù Jegò Matczi Mariji z Józefã, nôprzód, nigle zamieszkelë razã, [Òna] stała sã niesama za sprawą Swiãtégò Dëcha. 19 Ji chłop, Józef, co bëł prawim człowiekã i nie chcôł Ji wëstawic na sromòtã, zamiszlôł Jã krëjamkò òdesłac nazôd. 20 Czej so to ùdbôł, tej hewòle Pańsczi aniół mù sã ùkôzôł w spikù ë rzekł: „Józefie, sënie Davida, nie bój sã wzyc do se Mariji, twòji białczi, bò ze Swiãtégò Dëcha je to, co sã w Ni pòczãło. 21 Pòrodzy Sëna, jaczémù dôsz miono Jezës. Bò Òn wëbawi swój lud òd jegò grzéchów“. 22 A no wszëtkò sã stało, żebë bëło zjisconé Pańsczé słowò rzekłé przez proroka: 23 Hewò Dzéwica pòcznie i ùrodzy Sëna, jaczémù nadadzą miono Emmanuel, co znaczi Bóg z nama. 24 Czej Józef òdeckł, zrobił tak, jak mù przëkôzôł Pańsczi aniół; wzął swòjã Białkã do se, 25 ale nie zbliżôł sã do Ni, jaż ùrodzëła Sëna <swégò pierwòrodnégò>, jaczémù dôł miono Jezës.

Ewanielëjô wedle sw. Łukôsza

Narodzenié Jezësa

2 [...]

1 W nym czasu wëszło rozpòrządzenié cesôrza Aùgùsta, żebë zrobic spis lëdzy w całim pańswie. 2 Nen pierszi spis sã òdbëł wnenczas, czej wiôlgòrządcą Syrëji bëł Kwiriniusz. 3 Tej wszëtcë wëbrelë sã, żëbë sã dac zapisac, kôżdi do swòjégò gardu. 4 Ùdôł sã téż Józef z Galileji, z gardu Nazaret, do Judeji, do gardu Dawidowégò, zwónégò Betlejem, bò pòchòdzył z domôctwa ë rodu Dawida, 5 żebë sã dac zapisac ze zdóną z nim Mariją, chtërna bëła niesama. 6 Czej tam przebiwelë, nadszedł dlô Mariji czas zlegniãcô. 7 Ùrodzëła swòjégò pierwòrodnégò Sëna, òbwinã Gò w pielëszczi ë pòłoża w kùmie, bò w gòscyńcu nie bëło dlô nich placu.

Pòkłón pasturzów

8. W nym jistnym òkòlim bëlë w pòlu pasturzowie, co nocą pilowelë swégò bëdła. 9 Wnym stanął kòl nich aniół Pańsczi a Pańskô chwała jich zewsządka òbswiécëła tak, że sã baro wërzaslë. 10 Ale aniół rzekł do nich: „Ni miéjta strachù! Hewò jô wama zwiastëjã wiôlgą redosc, jakô bãdze dónô całémù nôrodowi: 11 dzysô w gardze Dawida narodzył sã wama Zbawicél, co je Mesjaszã, Panã. 12 A taczi mdze dlô waju znak: nalézeta Dzecuszkò òbwinioné w pielëszczi, pòłożoné w kùmie“. 13 A wnym przëłączëło sã do anioła wiele niebiesczégò wòjska, co sławiło Bòga słowami: „Chwała Bògu na wiżawach, a na zemi mir lëdzóm, jaczich Bóg so ùwidzôł“. 15 Czej aniołowie òdeszlë òd nich do nieba, pasturze gôdelë midzë sobą: „Pòjmë do Betlejemù, òbôczimë co tam sã wëdzrzëło, co nama Pón òbjawił“. 16 Téż szlë tam jak nôchùtczi i nalezlë Marijã, Józefa ë Dzecuszkò, pòłożoné w kùmie. 17 Czej Je ùzdrzelë, òpòwiedzelë no, co jima bëło òbjawioné ò nym Dzecuszkù. 18 A wszëtcë, co ò tim czëlë, dzëwòwelë sã temù, co jima pasturze gôdelë. 19 Ale Marija zachòwiwa ne wszëtczé sprawë ë rozpamiãtiwa je w swòjim sercu. 20 A pasturzowie szlë nazôd wielbiącë i chwôlącë Bòga za wszëtkò, co czëlë i widzelë, jak jima no bëło rzekłé.

początek